Kara Tur

Sobota 6 Lipiec

Wilki ich napad�y i w ten oto spos�b wszyscy zgin�li.

Pištek 15 Luty

Nast�pnego ranka dru�yna obudzi�a si�, o dziwo, wypocz�ta. Ch�tni do dalszej podr�y, zjedli posi�ek, na kt�ry sk�ada�o si� kilka p�at�w wysuszonego ju� mi�sa, kawa�ek pieczywa (zakupionego jeszcze w Haarting) oraz jadalne zio�a, kt�re zdo�ali znale�� wok� nich. Zaraz po zako�czeniu konsumpcji zabrali si� do wymarszu dalej na p�noc.
Po godzinie dosy� nudnej, m�cz�cej drogi w�r�d g�stych las�w, wyszli na ozi�b�a, oszronion� polan�. Wtem Sarakiel powiedzia�:
- To tutaj, panowie. Gdzie� w tej okolicy musi znajdowa� si� nasz cel.
- A wi�c �opaty w d�o� i do roboty! - zakrzykn�� weso�o Gongard.

***

- Eh, to na nic! Za choler� nie ma tu tej g�wnianej skrzynki! - j�cza� Rekiu.
- Cicho, cicho! - uspokaja� Sarakiel. - Na pewno co� przeoczyli�my, jaki� minimalny fragment, kt�ry...
Przerwa� zdumiony. Bez s�owa rzuci� si� w kierunku kilku samotnie stoj�cych drzew. Ku zdumieniu dru�yny, kt�ra pobieg�a zaraz za nim, ujrzeli dosy� szeroki d� prowadz�cy w g��b ziemi. Drow popatrzy� przed siebie.
- Musi prowadzi� pod t� g�r�. Pewnie skarb znajduje si� w jednym z korytarzy.
- Nie wykluczam takiej opcji - odpowiedzia� Amras.
- No to co, �adowa� baga�e i jazda do dziury! - zawo�a� Belegund.

***

Wchodz�c do jaskini ujrzeli... No w�a�nie, w zasadzie nic nie ujrzeli. Gdy zapalili pochodni�, okaza�o si�, �e jest to tylko �lepy zau�ek.
- Co do chuja pana?! - zacz�� drze� si� Rekiu.
- Pewnie kto� sprz�tn�� t� fors� wcze�niej - zauwa�y� Atram.
- Eee, no co� ty, sk�d to wiesz? - zapyta� ironicznie Gongard.
Sarakiel my�la� gor�czkowo. Wygl�da�o na to, �e zostali wydymani. Pr�bowa� co� zrobi�, niestety jednak ci�ko by�o w tej chwili zachowa� zimn� krew. Popatrzy� na Kimmuriela - jego twarz zwr�cona by�a ku sufitowi niewielkiego pomieszczenia, wyra�nie dostrzeg� co�, czego zwyk�emu elfowi zobaczy� si� nie uda�o. Obserwuj�c tajemnicze rysy jego twarzy mia� pewno��, �e drow wpad� na trop skarbu, kt�rego tak w�a�nie w tej chwili pragn�li.
- Uderz kilofem - powiedzia� oschle bia�ow�osy.
- Odsu�cie si�.
Wszyscy popatrzyli na Sarakiela wytrzeszczonymi oczami.
- Chyba ci� posra�o! Przecie� to wszystko si� na nas...
Nie czekaj�c na jak�kolwiek reakcj� towarzyszy, elf uderzy� mocno w sufit. Co ciekawe, g�ra nie zawali�a si� na nich, modl�cych si� w tej chwili o zbawienie. Sarakiel ponownie potraktowa� �cian� narz�dziem, ale tym razem, co� zacz�o spada�. Dzi�ki refleksowi uda�o mu si� szybko odskoczy� od drewnianej, obitej miejscami srebrem skrzyni, kt�ra z �omotem uderzy�a o pod�og�. Helyanwe wyci�gn�� z kieszeni klucz i przy�o�y� do zamka - pasowa� idealnie. Po otworzeniu skrzyni, dru�ynie ukaza�o si� niezwykle wiele kosztowno�ci, to pi�knie zdobionych puchar�w, to zwyk�ych, pradawnych monet. W tym momencie jednak us�yszeli huk gdzie� za plecami...

"Zemsta" - wyprawa

Pištek 8 Luty

Dooko�a mnie biel. Wsz�dzie gdzie tylko spojrz� dominuje bia�a barwa. Nie wida� nic opr�cz bieli. Nagle przede mn� pojawiaj� si� czarne drzwi przed kt�rymi sta� Nizon*. U�miechn�� si� on smutno i przekroczy� pr�g. Usi�owa�em go dogoni�, ale oddala� si� ode mnie. Nagle poch�on�a mnie ca�kowita ciemno��, kt�rej towarzyszy� wstr�tny g�os orka. G�os kt�ry s�ysza�em tylko raz a i tak zd��y�em go ju� znienawidzi�.

Obudzi�em si�

Nast�pnego dnia po �niadaniu zosta�em wezwany do sali Wielkiego Mistrza. Darzy�em tego starca wielkim szacunkiem i zaufaniem, to dzi�ki niemu mog�em przej�� przez pr�b� zakonu. Gdy przekroczy�em pr�g zauwa�y�em �e w pomieszczeniu znajduj� si� trzy osoby. By� tam oczywi�cie Tiernan* kt�ry przywita� mnie u�miechem. Jego najbardziej zaufany doradca Geruad, skin�� mi tylko g�ow�. Natomiast trzeci� posta� rozpozna�em od razu. To by� Tsurugu, m�j przybrany ojciec. Po przywitaniu, mina Wielkiego Mistrza zrzed�a. Wida� by�o �e sprawa jest powa�na
-Przykro mi �e przerywam to mi�e rodzinne spotkanie ale sprawa jest powa�na i nie cierpi�ca zw�oki - powiedzia� Tiernan-
-S�ucham ci� mistrzu
-Hmm.... a wi�c tak..... dok�adnie dwa miesi�ce temu wys�ali�my pi�tk� paladyn�w w g�ry pomi�dzy Dantis a Hamad. Mieli za zadanie wynegocjowa� od dzikich ork�w wymian� je�c�w. Jednak ju� w Caglar dosz�y ich s�uchy o nerwowych poczynaniach mieszka�c�w g�r. Pomimo gro��cego im niebezpiecze�stwa postanowili uda� si� w g�ry wykona� misj� i przekona� si� na w�asne oczy co si� dzieje z orkami. Niestety nie uda�o im si� to. Losy tr�jki z nich s� nam nieznane. Co do pozosta�ych to jeden zgin�� w Caglar, gdzie ich z powrotem zawieziono, a drugi dozna� ca�kowitego pomieszania zmys��w. Wed�ug tamtejszych paladyn�w jest to naprawd� pot�na magia iluzji.
-Rozumiem. Na czym ma polega� moja misja
Tym razem odezwa� si� Geruad
-Przede wszystkim nie twoja ale wasza misja - powiedzia� wskazuj�c na Tsurugu - WASZA misja polega na udaniu si� do miasta Caglar gdzie przebywa obecnie chory paladyn. Wyleczenie go, a potem po rozeznaniu sytuacji usuni�cie zagro�enia.
-Ekhem. Pierwsza cz�� misji jest wykonalna. W ko�cu m�j ojciec jest specjalist� od magii iluzji. Ale jak mamy pokona� co� co da�o rad� pi�ciu paladynom. - spyta�em
-Kto powiedzia� �e idziecie we dw�ch - powiedzia� Tiernan - masz ca�y dzie� od teraz na skompletowanie dru�yny. Nie obchodzi mnie kto w niej b�dzie mo�e by� nawet drow. Liczy si� sukces.
-Rozumiem. Je�li wi�c pozwolisz udam si� ku swoim obowi�zkom

Dwie Godziny Potem

Sta�em przed znan� karczm� "pod ma�ym czerwonym co rozpuszcza si� w ustach". W�a�nie zawiesi�em og�oszenie na kt�rym napisa�em �e szukam ch�tnych do wyprawy. I aby ewentualni poszukiwacze przyg�d zg�osili si� do wy�ej wymienionej karczmy o godzinie 22 po dalsze informacje.

Nizon - nauczyciel Atrama zabity przez orka Kthrana
Tiernan - trzeci wielki mistrz zakonu paladyn�w

Pištek 8 Luty

Wtem dru�yna zauwa�y�a, �e znikn�� Sarakiel.
"Kurwa, gdzie on jest?!" spyta� kto�...
"Wci�gn�� go las.." - odrzek� Sam.
Poszli dalej, powietrze wibrowa�o... A oni po poszukiwaniach uznali, �e Sarakiel zdezerterowa�. (Do szafy)

Pištek 8 Luty

-P�jd� do przodem, kiedy wysun� si� wystarczaj�co daleko skr�c� w prawo, zrobi� �uk i wyjd� za tym kim�... Zobaczymy, je�li oka�e si� niebezpieczny to krzykn�, wi�c nas�uchujcie... - powiedzia� Kim i tak te� zrobi�.

Pištek 8 Luty

-Nie wiem nigdy nie zapuszcza�em si� w te strony, ale z tego co s�ysza�em to jest to do�� bezpieczny szlak wed�ug mnie jest to jaka� silna magia iluzji kto� nas �ledzi

Pištek 8 Luty

- eh Panowie ten las jest dziwny dlaczego si� rusza ??-przerazi� si� Gongard.- i dlaczego te szmery s� takie g�o�ne ? A m�j kucyk prycha i tupie nogami co� jest nie tak nie uwa�acie ?

Pištek 8 Luty

Wtem ujrzeli wielkiego tygrysa �nie�nego, jednak w jego zachowaniu by�o co� dziwnego, popatrzy� na poszukiwaczy i sta� tak przez kilkana�cie sekund po czym obr�ci� si� by odej��, wtem na jego sier�ci zda�o si� widzie� dziwne �lady. Wszyscy trzymali si� obok siebie, wtem Rekiu wyszed� naprz�d i wyjmuj�c r�d�k� zacz�� czyni� dziwne gesty w powietrzu a jego r�d�ka zal�ni�a na niebiesko. Po 10 sekundach dziwnego transu z jego r�d�ki niebieskie �wiat�o zacz�o lecie� ku bestii. Jednak dos�ownie sekund� po tym jak promie� dotkn�� g�owy tygrysa, ten rzuci� si� oszala�y na kompanie. Rekiu nie maj�c co zrobi� przekozio�kowa� si� poni�ej a w tym czasie Sarakiel wypu�ci� strza�� w g�ow� bestii, jednak w przypadku strza� jedyny �miertelny punkt u tygrysa to oko dlatego wypuszczony or� po prostu odbi� si� od grubej sk�ry. Tygrys rzuci� si� na Atrama, kt�ry sparowa� jego atak i szybkim ruchem uderzy� bestie jednak po chwili przypomnia� sobie, �e ostra bro� nie ma szans na przebicie pancerza owej bestii. Widz�c zak�opotanie Rekiu mocnym uderzeniem m�ota podci�� nogi tygrysa kt�ry zaskamla� rozpaczliwie a chwile po tym Belegund wyko�czy� go ci�ciem mi�dzy oczy.
-Wszyscy cali? - Spyta� Gonargd, kt�ry zdyszany dobieg� do reszty towarzyszy.
-Gdzie� ty do chuja si� podziewa�?! - grzecznie spyta� Rekiu.
-By�em si� odla�.
Gdy okaza�o si�, �e wszyscy s� cali ku uciesze wszystkich Drow oprawi� zwierze - mieli zapas mi�sa z tygrysa na tydzie� oraz sk�r� na sprzeda� z zyskiem do podzia�u.
Przed nimi rozci�ga� si� pas wielkich g�r, ich ogrom przyt�acza� ka�dego - bez podzia�u na wysokich elf�w czy niskich krasnolud�w, ka�dy czu� si� jak mr�wka. Ruszyli przed siebie ogl�daj�c otaczaj�c� ich przyrod�. Po up�ywie kilku godzin nasta� zmrok, wi�c dru�yna si� zatrzyma�a. Roz�o�yli ob�z w ma�ej dolince i rozpalili ognisko. Nastr�j dopisywa� ka�demu - tygrys by� w miar� smaczny, a trunk�w nie brakowa�o. Po godzinie opowiadania spro�nych dowcip�w Rekiu wyci�gn�� mandolin� i zacz�� piewa� o tym, �e lubi elfki z ma�ymi cyckami, opowiadania bajarzy o wojowniku, kt�ry swej zbroi nie �ci�ga� czy te� "pie�� do 4 piw", klimat nie opuszcza� nikogo i nikt nie widzia� tego, �e kilkana�cie metr�w nad ich g�owami unosz� si� ma�e �wiec�ce punkciki, a ju� na pewno nikt nie zobaczy� z ich perspektywy czarnych kropek na jednej z g�r w kt�rych stron� szli. Jedynie po Kimie by�o wida�, �e nad czym� rozmy�la i po jakim� czasie zapyta� Rekiu co tak w�a�ciwie ten pr�bowa� zrobi� tygrysowi. Odpowied� by�a kr�tka:
- Sprawdzi�... umys� bestyji.... w celu... sprawdzenia... umys�u...
- I co?
- A powiem tak, g�wno! Pierdoleni... magowie... zwierz�ta tortu-rowalii albo torturyruj�...
Po czym poszli spa� nie do ko�ca �wiadomi otaczaj�cych ich dziwnych zjawisk.

roda 6 Luty

Po kr�tkiej naradzie bohaterowie zdecydowali si� i�� w d� rzeki. Nagle Amras i Belegund, id�cy z przodu, us�yszeli tajemnicze szumienie w krzakach...

Pištek 1 Luty

Gongard wstaj�c uderzy� o fragment monumentu, przekl�� cicho i powolutku si� zebra� jednak zauwa�y� co� niepokoj�cego na pos�aniu obok nie by�o Sarakiela, a zaraz odezwa� si� g�os Amrasa:
-Hej !! gdzie Kim ?! - Powsta�a szamotanina dop�ki na spraw� troch� �wiat�a nie rzuci� elf. Kula rozja�ni�a okolice i oto dziwnym i nie zbadanym sposobem tunel kt�rym tu przyszli znikn��, nie by�o go, rozp�yn�� si�. Na jego miejscu sta� pos�g bo�ka, natomiast co ciekawe pojawi�y si� dwa nowe tunele.
-Co robimy ? Gdzie i�� co z nimi? - zapyta� Belegund. Odpowiedzia�a mu g�ucha cisza.

***
Sarakiel ockn�� si�, nie widzia� zbyt wiele ale chwyci� za krzemienie kt�re nosi� ze sob�, wyci�gn�� rzemyk i troch� papieru kt�rego u�ywa� jako podpa�ki. Potar�. Zapali� p�omie� o�wietli�...kaplice, ale nie t� sam� znaczy t� sam� wej�cie do tunelu by�o w tym samym miejscu natomiast nie by�o jego kompan�w.
-Co jest kurwa ? gdzie s� wszyscy ? haaaaaaaaaaaaalo!. - krzycza� ale nikt go nie s�ysza�....

***
Kim obudzi� a w zasadzie zosta� obudzony przez kamie� kt�ry spad� i uderzy� go w twarz.
-Cholera ! co to ma by� ?-wsta� otrz�sn�� si�- co to za g�upie �arty?- popatrzy� nikogo nie widzia�, le�a� w innym pomieszczeniu w zasadzie w tunelu.Wsta�. Ruszy� w stron� ... no w�a�nie w kt�r� ? Wybra� t� z kt�rej dochodzi�y s�abe podmuchy wiatru. Nagle us�ysza� pazury kt�re drapa�y po �cianie tunelu...

***
Przyjaciele us�yszeli krzyk.
-To Kim !!! szybko !-krzykn�� Rekiu. - Ale kt�ry to tunel ?-zapyta� zdezorientowany Atram.
Belegund uwa�nie ws�ucha� si� w echo- Ten! Chod�my-wskaza� na tunel bli�ej ich pozycji, szybko zabrali bro� i pobiegli na pomoc kompanowi.

***

Sarakiel, kt�remu zgas�a ,,pochodnia" zbiera� si� powoli, wzi�� rzeczy kiedy us�ysza� krzyk mrocznego elfa, nie by�o wyj�cia musia� jakim� sposobem ruszy� ku chodnikowi i za pomoc� laski zrobionej z �uku po omacku szed� przez korytarz.

***

aaaa! Chcia�e� mnie zaskoczy� ale nie przejdzie Ci to z mrocznym elfem !-zakrzycza� Kim i szybko zrobi� zwrot w ty�, przy okazji robi�c unik przeciwko szponowi kt�ry przelecia� zaraz nad nim. Odskoczy� par� krok�w poczwara znik�a, poczu� nagle nacisk na sw�j umys�, szybko zacz�� si� rozgl�da� ujrza� go by� wielk� mas� maj�c� po 3 szpony u ko�czyny- Czy to mo�liwe to przecie� demon...-pomy�la� elf

***
-To ju� blisko-zawiadomi� towarzyszy Belegund i zwi�kszy� tempo za rogiem w kt�ry wbiegli a przed nimi kula �wiat�a zobaczyli Kima kt�ry odpiera atak jakiej� wielkiej bestii, poczuli dyskomfort umys�owy, jednak nie stracili ziemnej krwi, elf wyci�gn�� uk i strzeli� ,nie trafi�, potw�r widz�c �e nie ma przewagi wycofa� si� w g��b tunelu...

***
Sarakiel szed� spokojnie ale s�ysza� odg�osy walki wtem co� wpad�o na niego z tak� moc� �e odrzuci�o go dobre 4 metry, szybko zerwa� si� na nogi ale nic nie widzia� za to dok�adnie s�ysza�, s�ysza� przyjaci� biegli zobaczy� �wiat�o. Z za zakr�tu wybiegli wszyscy krzycz�c - szybko bo ucieknie !- elf nie wiele my�l�c pobieg� za nimi.

***

Demon wlecia� do sali najwi�kszej gdzie znajdowa� si� o�tarz i tunel wyj�ciowy gdy� wida� by�o �wiat�o jednak nie zd��y�, kula �wiat�a wpad�a do pomieszczenia o�lepiaj�c go. Wtem Sarakiel z Belegundem napi�li �uki i strzelili strza�y trafi�y celu, bestia rozp�yne�a si� zosta�y szpony konkretnie 12 szpon�w ka�dy wzi�� po jednym reszt� zostawiono w jednym miejscu.
-kto to by�o i dlaczego chcia� nas zabi�?
-to by� demon...byli�cie w bibliotece? tam by�a o nich wzmianka zniewolili nas wszystkich kiedy� ale ich pokonali�my ten musia� przetrwa� i schowa� si� w g�rze chod�my st�d mo�e by� ich wi�cej- zauwa�y� Kim i szybko wyszli.
Po drugiej stronie g�ry przywita�o ich s�o�ce i �piew ptak�w, by�o pi�knie teraz przysz�a pora zastanowi� si� gdzie i��...

Poniedziałek 28 Styczeń

Po jakim� czasie oczom podr�nik�w ukaza�o si� oznaczone drzewo, a pod ni� ziej�ca czerni� dziura prowadz�ca ku wydr��onym przez drowy tunelu prowadz�cym przez g�ry. W d� pierwszy zsun�� si� Amras. Opuszczaj�c si� po linie wyszepta� kr�tkie zakl�cie, a nad jego g�ow� pojawi�a si� kula �wiat�a, przed kt�r� czmychn�a ciemno��. Oczom elfa oraz pod��aj�cym za nim towarzyszom ukaza�a si� d�uga, do�� w�ska �cie�ka pod niezbyt wysokim sklepieniem. Gdy ca�a dru�yna znalaz�a si� ju� pod ziemi�, jej cz�onkowie rozejrzeli si� po sobie w milczeniu. Kiedy jednak nikt nie zdecydowa� si� zabra� g�osu, skinienie g�owy Sarakiela wystarczy� reszcie, by w ko�cu ruszy� z miejsca.

Marsz nie by� m�cz�cy fizycznie, ale psychicznie zdawa� si� powoli wyka�cza� wszystkich, poza obecnym w dru�ynie drowem. Ten jedyny maszerowa�, jakby znajdowa� si� w swoim kr�lestwie, natomiast ca�ej reszcie - przygarbionej, ze zrezygnowanymi i nieco przera�onymi oczami - wyra�nie doskwiera� zw�aszcza brak s�o�ca, co uniemo�liwia�o r�wnie� orientowaniu si� w czasie. Nikt nie wiedzia� czy mijaj� minuty, godziny czy sekundy, a gdy dotarli do dziwnej sali wyrze�bionej w skali nikt nie potrafi� stwierdzi�, czy szli tutaj kilka godzin czy par� dni. Kiedy ta jednak ukaza�a si� oczom podr�nik�w, ci w mig odrzucili zm�czenie. Elf ostro�nie pos�a� sw� kul� �wiat�a wy�ej, ka��c �wieci� jej ja�niej, tak, by ca�e pomieszczenie sta�o si� widoczne dla dru�yny. A zaprawd�, powiadam, naprawd� by�o co ogl�da�. Ci�ko ustali� gdzie w�a�ciwie si� znajdowali, ale wygl�da�o to na swego rodzaju kaplic�, jednak�e pos�gi bo�k�w obecne w niej nie by�y znane �adnemu cz�onkowi dru�yny. Ka�dego jednak zachwyci� kunszt i staranno��, z jakimi zosta�o wykute to miejsce.

- To idealne miejsce na post�j - zarz�dzi� Sarakiel. - Roz�adujcie swoje duperele i rozejrzycie si� po tym miejscu, mo�e znajdzie si� co� ciekawego - zasugerowa� po chwili.
- To miejsce wygl�da na dawno opuszczone i w og�le nieodwiedzane... - zacz�� sw�j wyw�d krasnolud krasnolud.
- Ale wygl�da r�wnie� na miejsce jakiego� kultu, kt�rego rabowanie by�oby co najmniej szczytem chamstwa - zaoponowa� Amras, a reszta towarzyszy, ch�tniej bardziej lub mnie, przytakn�a mu.

Bez dalszych, zb�dnych s��w (odk�d zeszli do podziemia, wszyscy stali si� nagle jako� ma�o rozmowni) rozpakowali swe baga�e, przyszykowali mini ob�z, zjedli na szybko zimny prowiant (jako� nikt nie mia� ochoty tego podgrza�, cho�by i magi�) i zabrali si� do szmerania po tej dziwnej niby-kaplicy. Poza kilkoma listami w niezrozumia�ym j�zyku i jak�� map�, kt�ra nic nie m�wi�a �adnemu cz�onkowi wyprawy, nie znaleziono nic wartego najmniejszej uwagi. Nieco rozczarowana dru�yna po�o�y�a si� w ko�cu spa�, nie wystawiaj�c nawet wart (kto ich zaatakuje w opuszczonym tunelu?).

Pierwszy oczy otworzy� Amras. W sumie nawet nie spa�, a jedynie oddawa� si� charakterystycznemu dla elf�w letargowi, gotowy do czuwania w ka�dej chwili... Przynajmniej teoretycznie, bo - co u�wiadomi� sobie z przera�eniem - tej nocy (?) "medytowa�" nad wyraz twardo, nie�wiadomy otaczaj�cego go �wiata. Kiedy si� w ko�cu ockn��, ockn�� si� z prze�wiadczeniem, �e co� jest nie tak... Po pierwsze, zgas�a jego kula �wiat�a. Ot�pia�y zastanawia� si� chwil� nad formu�� przywo�uj�c� j� z powrotem, a kiedy w ko�cu mu si� uda�o i kiedy w ko�cu m�g� spojrze� na towarzyszy, odkry�, �e... brakuje dw�ch spo�r�d nich: Kimmuriela oraz Sarakiela.

Zamach na Sandersa I

roda 23 Styczeń

Sanders I Chwalebny - trzeci z kolei w�adca krainy, wnuk Locenta i syn Moresa. �r�d�a historyczne opisuj� go jako najgorszego w�adc� w ca�ej historii, ceni�cego jedynie bogactwa i sw� w�asn� s�aw�. Niekt�re ksi�gi m�wi�, �e tytu� "Chwalebny" przypisa� sobie osobi�cie. Na �wiat przyszed� w Locent, w czasach wojny elf�w z drowami. Za spraw� Moresa pobiera� nauki u najwybitniejszych uczonych i mag�w tamtego okresu, aczkolwiek nie by� osob� o nadzwyczajnych zdolno�ciach. S�yszy si� tak�e, i� by� wy�mienitym geografem, dzi�ki temu zdo�a� rozwin�� przemys� na zachodzie, za�o�y� Sarrok i uczyni� w�a�nie to miasto stolic� alkoholu. Mimo wszystko za jego panowania znacznie pogorszy�y si� stosunki ludzi z orkami i drowami. Gdy te drugie wycofywa�y si� w g�ry, Sanders I wraz z kilkoma oddzia�ami rusza� i od po�udnia wycina� konnic� zdezorientowane oddzia�y drow�w. Ork�w natomiast rozw�cieczy� �upieniem i paleniem ich osad na podg�rzu. Maj�c do dyspozycji poka�n� ju� w�wczas armi�, naje�d�a� tereny na p�nocy, nale��ce wtedy jeszcze do krasnolud�w i elf�w. Bogom dzi�ki za przedwczesn� �mier� Sandersa, poniewa� nast�pny w�adca, Ezekiel Mo�ny, doprowadzi� do znacznego poprawienia stosunk�w mi�dzyrasowych na terenie ca�ej krainy.

Ciekawym wydarzeniem by�a �mier� Sandersa I. Cho� zmar� na rzadk� chorob�, by�a ona spowodowana sytuacj�, maj�c� miejsce dwa miesi�ce wcze�niej, podczas drogi powrotnej w�adcy z Sarrok. Podczas przeprawy promem przez rzek� wschodni�, Sanders wraz z dwudziestoma piechurami odprawia� wsp�lne mod�y do Kyriana, boga wody i m�rz. Prosz�c o bezpieczn� drog� po wodzie, wo�a� rozpaczliwie r�wnie� do Algura, aby ten doda� mu si�y i m�dro�ci w �yciu codziennym. Gdy wielka ��d� dotar�a na drugi brzeg rzeki i piechurzy znale�li si� na l�dzie, ruszyli niezw�ocznie w stron� Locent, do kt�rego zosta�o im p� dnia drogi. Przekraczaj�c ogromne pola uprawne, us�yszeli przera�aj�ce krzyki. Wojsko natychmiast ustawi�o si� w szyku bojowym, a dw�ch wojownik�w ruszy�o w stron� �r�d�a d�wi�ku. Po kilku chwilach reszta straci�a ich z oczu. Mimo, �e piechurzy chcieli rozejrze� si� za swymi kolegami, Sanders nakaza� im jak najszybsz� ucieczk� w stron� stolicy, zagrozi� te�, �e je�li nie wykonaj� polecenia, zostan� publicznie straceni. Ruszywszy w dalsz� podr� znacznie szybszym tempem, zostali zaatakowani. Kilkana�cie strza� dosi�g�o g��w wojownik�w, niekt�rym uda�o si� pa�� na ziemi�. Ustawili ponownie szyk, jednak�e okaza�o si�, i� napastnik�w jest wi�cej i zdo�ali ich okr��y�, przez co nie mogli si� w por� dobrze przygotowa� na odparcie ataku. Po kilku sekundach zostali wyr�ni�ci w pie�, natomiast w�adca ucieka� do Locent co si� w nogach. Gdy ujrza� bram�, odetchn�� z ulg� my�l�c, �e nic mu ju� nie grozi. Na jego nieszcz�cie zosta�y wystrzelone kolejne strza�y, kt�re wbi�y mu si� w plecy. Widz�cy to wartownicy na bramie zakazali odpowiada� ogniem, gdy� bali si� o �ycie Sandersa. Oddzia� z zachodnich koszar natychmiast wybieg� na ratunek w�adcy, aczkolwiek napastnikom uda�o si� zbiec. Zabrali Sandersa najpierw do szpitala przy koszarach, jednak gdy rany okaza�y si� zbyt g��bokie, odes�ano go do pa�acu. Mimo �e uda�o opatrzy� si� rany, do jego sk�ry wdar�o si� nieznane dot�d zaka�enie, kt�re zabi�o go dwa miesi�ce p�niej.

Sanders I Chwalebny zmar� w wieku 38 lat. Za zamach odpowiada�y prawdopodobnie elfy, kt�re zosta�y przez niego poni�one podczas wyprawy do Sarrok. Nigdy jednak nie udowodniono im winy. Nast�pc� Sandersa zosta� Ezekiel Mo�ny, jego siostrzeniec.

roda 23 Styczeń

Skradaj�c si�, elfy napr�y�y �uki i za�o�y�y strza�y. Takiej zwierzyny jeszcze w okolicy nie spotkali, nie mogli zmarnowa� tej szansy. Siedz�c w krzakach przygotowywali si�, aby wystrzeli� w stron� niczego si� nie spodziewaj�cych jeleni, gdy nagle te - ku ich ogromnemu zaskoczeniu - rozbieg�y si� po lesie, najwyra�niej czym� sp�oszone. Obok drzewa, tu� gdzie przed chwil� by� ich niedosz�y prowiant, pojawi�a si� wysoka posta� w zbroi.
- Nie wyrobi�! Sp�oszy�e� nam �arcie, pieprzni�ty paladynie! - zawo�a� oburzony Sarakiel.
Atram szybko odwr�ci� si� w stron�, z kt�rej dobiega� g�os i ujrzawszy dw�ch wynurzaj�cych si� z morza krzew�w kompan�w, podbieg� do nich.
- Te� si� ciesz�, �e was widz�, elfi przyjaciele, ale jeste�cie w niebezpiecze�stwie!
- W niebezpiecze�stwie b�dziemy wszyscy, je�li jeszcze raz sp�oszysz jelenie! A ty b�dziesz mia� najgorzej! - zagrozi� Belegund.
- Przymknijcie si� i s�uchajcie!
Po tych s�owach Atram opowiedzia� elfom, co wydarzy�o si� w obozowisku oraz zacytowa� dok�adnie to, co pods�ucha� Gongard.

***

- Hmm, cholera... Je�li to rzeczywi�cie s� magowie, zwi�le m�wi�c mamy przejebane... - stwierdzi� Helyanwe.
- Musimy co� wymy�li� - rzek� Belegund.
- Tak, w dodatku nie mamy zbyt du�o czasu. Dobrze, mam pomys�. Zgadzacie si� na niego? - zapyta� organizator wyprawy.
- No pewnie! - zawo�ali jednocze�nie jego towarzysze.
- Ciszej! Mog� tu ju� by�! Chod�cie bli�ej. Teraz s�uchajcie. Atram, b�dziesz przyn�t�.
- CO?! - przerazi� si� paladyn.
- Nie umiesz strzela� z �uku, a poza tym masz gruby pancerz, wi�c sobie poradzisz. My z Belegundem schowamy si� w tych krzakach, w kt�rych nas znalaz�e�. Ty za� b�dziesz udawa�, �e si� rozgl�dasz w poszukiwaniu nas. Wtedy ci, hmm, "magowie" pewnie zbli�� si� do ciebie. Nie ma tu zbyt wiele zwierz�t, wi�c nie b�d� mogli przej�� nad nimi kontroli... No chyba �e b�d� pr�bowali nas zmia�d�y� mr�wkami. W ka�dym b�d� razie, gdy ich zauwa�ysz, graj g�upiego, co nie powinno by� zbyt trudne dla ludzi z zakonu, i omi� ich wzrokiem. Niech my�l�, �e s� nie widoczni. Wtem odwr�� si� w nasz� stron� i poka� r�ki... Wiesz, jak si� je robi?
- No nie do ko�ca...
- Eh, czego was w tych szko�ach ucz�, bo na pewno nie taktyki zaskoczenia! W otwartej d�oni schowaj palec �rodkowy i serdeczny... Nie, r�ka ma by� g�r�! No dobra, tak lepiej. Mo�esz udawa�, �e nas wo�asz. A teraz na miejsca, je�li tak szybko dali rad� nas�a� na was te ptaki, to mog� ju� tu zaraz by�!

***

Atram sta� pomi�dzy dwoma pot�nymi bukami. Wyt�aj�c sw�j wzrok pr�bowa� dostrzec jakikolwiek ruch nieopodal. Wtem zobaczy� swoje potencjalne cele - trzech m�czyzn pasuj�cych do opisu sporz�dzonego przez Gongarda Rodleya. Pech chcia�, �e ukazali si� niemal bezpo�rednio za schowanymi elfami. Nie mniej jednak, wci�� udaj�c, �e nie widzi tajemniczych postaci, pokaza� praw� d�oni� "r�ki".
Widz�c ten znak, Sarakiel delikatnie si� wychyli�, gdy� chcia� zobaczy�, gdzie s� ich potencjalni przeciwnicy. W odpowiedzi ujrza� tylko przera�on� min� paladyna, kt�ry mimik� ust chcia� mu co� przekaza�. Wtem zrozumia� - wrogowie byli tu� za nim! Bezszelestnie odwracaj�c si� o 180 stopni, z ulg� stwierdzi�, i� napastnicy go nie widz�. Delikatnie szturchn�� Belegunda, kt�ry zrobi� to samo. Czekaj�c na ruch m�czyzn, elfy przygl�da�y si� dziwnym postaciom, jednak�e nic nie wskazywa�o na to, aby mieli zaatakowa�. Sarakiel dostrzeg�, �e ich usta poruszaj� si� w grymasie, ale nie wygl�da�o to na rzucanie czar�w czy innych sztuczek. Klepn�� Belegunda w rami� i pokaza� mu na drzewo znajduj�ce si� trzy kroki obok niechcianych go�ci. Lodowy elf ponownie zrozumia� przekaz zawarty w gestykulacji Sarakiela i skradaj�c si�, ruszy� we wskazane miejsce. Dotar� tam bez wi�kszych trud�w i co najlepsze, s�ysza� dok�adnie szepty m�czyzn.
- Stoi tu ju� od pi�ciu minut! To co� musi oznacza�. S� blisko - rzek� jeden z nich. Belegund zauwa�y� �uk na jego plecach.
- Bracie, a mo�e on si� tylko zab��ka�? - zapyta� drugi.
- No w�a�nie... Przecie� to paladyn, on by� szkolony do dzia�ania, a nie do my�lenia! Tym bardziej, �e jeste�my na p�nocy, tu� pod Crashmore...
- Zamkn�� pyski! Nie chc� zgin�� przez wasz� pieprzon� nieostro�no��!
- Przecie� dobrze wiesz, �e te elfy s� t�pe!
- No i co z tego? Mo�emy pope�ni� ma�y b��d i nas zauwa��! Poza tym Helyanwe jest r�wnie popieprzony jak jego ojciec!
- Co masz na my�li?
- Po zaj�ciu Caglar, Curunfiwe torturowa� ork�w! Plotki g�osz�, �e nawet dopuszcza� si� kastracji... Ten pewnie ma to samo po starym!
- Przesadzasz, nie mo�e by� a� tak... Co to by�o?!
M�czy�ni nerwowo si� rozejrzeli wok�. Z oddali s�ycha� by�o niskie, gburowate g�osy.
- Znowu te zasrane krasnoludy! Co robimy z paladynem?
- Olejmy go na razie, zajmijmy si� kurduplami!
Po tym, jak m�czy�ni si� odwr�cili, Sarakiel ruszy� w ich stron� po cichu. Belegund zobaczy� go i natychmiast si� do niego przy��czy�.
- Co robimy?
- Jednego zabijemy, dw�ch og�uszymy. Inaczej nie da rady. Bierz tego z prawej, z �ukiem. Zdziel go mocno w ucho, to powinno go na jaki� czas oszo�omi�.
Po tych s�owach elfy znacznie zbli�y�y si� do przeciwnik�w. Na znak Sarakiela, ruszyli do ataku. Uda�o im si� szybko og�uszy� dw�ch, zgodnie z planem, jednak�e trzeci zdo�a� si� odwr�ci�. Wyci�gn�� swoj� r�d�k�, aczkolwiek elfy by�y szysze. Zamaszystym ruchem lodowy elf wytr�ci� r�d�k� z r�ki wroga, natomiast Helyanwe rzuci� si� i powali� na ziemi�. W ostatniej fazie lotu chwyci� bro� wroga i zacz�� uderza� ni� o twarz przeciwnika. Po kilku pot�nych ciosach w g�ow�, wypu�ci� magiczn� lask� z r�ki. Sprawdzi� t�tno i z przera�eniem stwierdzi�, �e zgni�t� mu czaszk�.
- Kurwa... - odsun�� si� od zw�ok. Belegund zobaczy�, �e jego twarz ca�a jest we krwi cz�owieka. - Ja pierdol�, nigdy czego� takiego nie zrobi�em... Eh... Daj mi chwil�... - z�apa� g��boki oddech, wykonuj�c szybkie ruchy inhalacyjne.
Na miejsce zdo�ali przyby� paladyn z krasnoludami. Atram zobaczywszy stan g�owy zw�ok, a w�a�ciwie tego, co zosta�o z g�owy, odwr�ci� si� i zacz�� wymiotowa�. Sarakiel po nieca�ej minucie wsta�, otrz�sn�� si� i powiedzia�:
- Dobra, sami zacz�li... Najwyra�niej ich b�g nie mia� ich w opiece... No c�, musimy zwi�za� pozosta�ych i zanie�� do obozu. Szybko, nim si� obudz�!

***

- Czego od nas chcecie, do kurwy n�dzy?! - krzykn�� Sarakiel, wyci�gaj�c sztylet.
- My�lisz, �e si� ciebie boimy? - odrzek� dumnie jeden z ludzi.
- Bracie, prosz� ci�, nie dra�nij go...
- Bo co?! G�wno nam zrobi! Na szcz�cie nasz brat zdo�a� uciec, nie widz� go tutaj...
- Wasz brat nie �yje. Je�li chcecie zobaczy� jego zw�oki, teraz mi tu wszystko wy�piewacie.
Cz�owiek, kt�ry wcze�niej mia� �uk, pop�aka� si� i zacz�� si� drze�:
- Kurwa, opanuj si�, m�wi�em wam, do chuja pana, �e tak b�dzie!
Przy torturach obecni byli tylko Sarakiel, Kimmuriel i Gongard. Reszta nie zosta�a dopuszczona, gdy�, jak to okre�li� drow, nie wiadomo, co si� mo�e wydarzy�. Zaci�gn�li je�c�w do lasu, oko�o mil� na wsch�d od obozowiska. Tutaj, gdy znale�li odpowiednio du�e i silne drzewa, przywi�zali wrog�w do nich tak, aby ka�da cz�� cia�a by�a wysuni�ta na odpowiedni� odleg�o�� od torsu.
- To powiesz nam, czy nie? - zapyta� Gongard m�czyzn�, kt�ry opiera� si� Sarakielowi. Ten tylko za�mia� si� i splun�� na g�ow� krasnoluda.
Sarakiel nie m�g� zdusi� w sobie gniewu i odrazy, jakie czu� do aroganckiego cz�owieka. Zrobi� u�ytek z no�a i, zamiast odci�� ca�� r�k�, poobcina� mu palce u prawej d�oni. Ten zacz�� wrzeszcze� tak g�o�no, �e Kim musia� zdzieli� go kilka razy w twarz z otwartej r�ki.
- Ty kurwo!... Nie, nie, przepraszam, wszystko powiem! - zacz�� krzycze�, gdy zobaczy� Rodleya szykuj�cego top�r do uderzenia w krocze. - Colin, to on nam kaza� was znale��! Colin, ten jebany nizio�ek!
Helyanwe zmru�y� oczy. "Tak, teraz wszystko do siebie pasuje...".
- Ukradli�cie r�d�ki z Haarting. Miejscowy druid m�wi�, �e gdzie� si� zapodzia�y. Jeste�cie zasranymi �wokami, a nie jebanymi magami. Dzi�ki r�d�kom byli�cie w stanie zapanowa� nad niekt�rymi zwierz�tami o s�abszej woli. To te� by�o zaplanowane?
- Nie, nie, nie... R�d�ki da� nam Colin i powiedzia�, jak z nich korzysta�!
- Dobra, wystarczy. Wypu�ci� ich! - nakaza� pomys�odawca wyprawy. - Lepiej nie wracajcie do nizio�ka. Przer�nie was na p� gdy si� dowie, �e zawiedli�cie. Cia�o waszego kompana znajduje si� w mogile, kilkaset metr�w na po�udnie st�d. Oby�cie mnie nie spotkali wi�cej, bo wtedy rozp�atam wam flaki go�ymi r�koma.

***

Rano zdenerwowana dru�yna wyruszy�a do jaskini odnalezionej dzi�ki Amrasowi i Kimowi.

Wtorek 22 Styczeń

Gdy Sam wygramoli� si� z namiotu wsz�dzie le�a�y orki. Nie czekaj�c obieg� ob�z sprawdzaj�c ka�dego po kolei czy przypadkiem kto� nie jest ranny. Jedynie drow odtr�ci� go r�k� i nic nie odpowiedzia�. Okaza�o si� �e ranny by� jedynie Palladyn, ten jednak nie przejmowa� si� tym dlatego Sam nakaza� aby zebra� si� i wyruszy� dalej. Podczas podr� ogl�daj�c mapy okaza�o si�, �e ob�z zosta� roz�o�ony w niew�a�ciwym miejscu - kilka mil od miasta ork�w. Podczas podr�y przez mroczne lasy, w�drownicy wiele razy s�yszeli szmery w krzakach i niekiedy w lesie wida� by�o migocz�ce r�nokolorowe �wiate�ka, kt�rym towarzyszy�y dziwne zawirowania gwiazd jakby niebo skr�ca�o si� i rozlu�nia�o. Atmosfera by�a niepokoj�ca.
Dru�yna jecha�a przed siebie, a las przygniata� ich umys�y. Jednak zm�czenie zmusi�o ich do roz�o�enia obozu. Zdecydowali si� zrobi� to na niedu�ej polanie w gaju. Wsz�dzie dooko�a zna� by�o dziwne zjawiska, a dru�yna zacz�a si� rozbija�.

Wtorek 22 Styczeń

Nagle ostatni ork osun�� si� na ziemi�.Pozostali zauwa�yli strza�� wbit� w jego plecy. Za nim ukaza� si� Belegund, kt�ry przyby� na swoim kucyku.